بیمه؛ از یک الزام اداری تا ستون امنیت اقتصادی
هفتم تیرماه که بهعنوان روز جهانی آگاهی از بیمه شناخته میشود. این روزی که صرفاً یک مناسبت تقویمی نیست بلکه فرصتی است برای بازاندیشی در جایگاه واقعی بیمه در زندگی مردم و در ساختار اقتصادی جامعه ای که نیاز به مولفه «امنیت» را به شدت احساس می کند.
به گزارش فرصت رسانه: مرضيه حاجى سليم، سردبير| صنعت بیمه یکی از مهمترین ابزارهای مدیریت ریسک و ایجاد امنیت مالی به شمار می آید اما واقعیت این است که هنوز در ذهن بخشی از جامعه بهعنوان یک ضرورت جدی شناخته نشده و گاه تنها بهعنوان هزینهای اضافی یا حتی یک الزام اداری و تکلیفی تلقی میشود.
در معنای واقعی، بیمه فقط یک قرارداد مالی میان بیمهگر و بیمهگذار نیست بلکه نمادی از آیندهنگری، عقلانیت اقتصادی و مسئولیتپذیری در برابر عدمقطعیتهای زندگی به حساب می آید.
در جهانی که مخاطرات اقتصادی، درمانی، زیستمحیطی و اجتماعی هر روز پیچیدهتر میشوند، نقش بیمه در حفظ ثبات مالی خانوادهها، پایداری کسبوکارها و حتی آرامش روانی جامعه بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است.
با این حال، میان اهمیت واقعی بیمه و درک عمومی از آن فاصلهای قابلتوجه و معنادار وجود دارد.
بخشی از این فاصله به ضعف در فرهنگسازی، اطلاع رسانی و آموزش عمومی بازمیگردد.
آگاهی بیمهای با پیامهای مناسبتی و تبلیغات کلیشهای شکل نمیگیرد بلکه نیازمند آموزش مستمر، ساده سازی مفاهیم پیچیده، روایتهای ملموس از کارکرد بیمه و ارتباطی صادقانه با مردم است.
یک جامعه تنها زمانی به بیمه اعتماد میکند که آن را بفهمد، کارکردش را لمس کند و در زمان بروز حادثه، اثر واقعی آن را در زندگی خود ببیند.
از سوی دیگر، چالش اعتماد عمومی به صنعت بیمه را نیز نباید نادیده گرفت.
بیمه صنعتی مبتنی بر اعتماد است؛ اما هرگونه ابهام در مفاد قراردادها، پیچیدگی در فرایندهای اداری و هر تجربه نامطلوب در ارزیابی و پرداخت خسارت میتواند این سرمایه اجتماعی را تضعیف کند. بنابراین افزایش آگاهی بیمهای صرفاً مسئولیت مردم نیست؛ صنعت بیمه نیز باید در مسیر شفافیت، سادهسازی خدمات، تسریع در پرداخت خسارت و بهبود تجربه مشتری گامهای جدیتری بردارد.
در کنار این مسائل، توسعه محصولات متناسب با نیازهای واقعی جامعه نیز اهمیت زیادی دارد.
بسیاری از مردم هنوز با ظرفیتهای بیمههای زندگی، بیمههای مسئولیت، بیمههای تکمیلی درمان یا بیمههای مرتبط با کسبوکارهای نوپا آشنایی کافی ندارند.
طراحی محصولات قابلفهم، مقرونبهصرفه و متناسب با شرایط اقتصادی جامعه میتواند نقش مهمی در گسترش ضریب نفوذ بیمه ایفا کند.
همچنین نقش رسانهها، نظام آموزشی و نهادهای سیاستگذار در ارتقای سواد بیمهای جامعه بسیار تعیینکننده است.
آشنایی با مفهوم ریسک، برنامهریزی مالی و ابزارهای پوشش آن باید از سنین پایین و در قالب آموزشهای عمومی در جامعه نهادینه شود؛ چرا که فرهنگ بیمهپذیری یکشبه شکل نمیگیرد و نیازمند سرمایهگذاری بلندمدت در حوزه آگاهیبخشی است.
روز جهانی آگاهی از بیمه، بیش از آنکه روزی برای شادباش های تصنعی و تبریک های از سر رفع تکلیف باشد، روز طرح یک پرسش مهم است: آیا توانستهایم بیمه را بهعنوان یک پشتوانه واقعی برای امنیت و آرامش زندگی به مردم معرفی کنیم؟
پاسخ به این پرسش نیازمند نگاهی صادقانه، اصلاحی و آیندهنگر در صنعت بیمه و در نظام اطلاعرسانی کشور است.
در نهایت، آگاهی از بیمه زمانی معنا پیدا میکند که مردم آن را نه یک اجبار اداری، بلکه ابزاری برای حفظ کرامت، ثبات اقتصادی و آینده خود بدانند.
و البته که این آگاهی با شعار شکل نمیگیرد؛ بلکه از دل اعتماد، آموزش مستمر، شفافیت و عملکرد حرفهای، پدید خواهد آمد.
